Uprowadzanie (art. 211 Kodeksu karnego)

Uprowadzenie (art. 211 Kodeksu karnego).

Omawiane przestępstwo można popełnić poprzez uprowadzenie lub zatrzymanie. Realizacja jednego ze wskazanych znamion czasownikowych decyduje o zaistnieniu przestępstwa.

Uprowadzenie lub zatrzymanie musi nastąpić wbrew woli osoby uprawnionej do nadzoru lub opieki, przy czym wola może być wyrażona w sposób wyraźny lub konkludentny np. przez podjęcie przez uprawnionego działań poszukiwawczych.

Omawiany występek jest przestępstwem materialnym, którego skutkiem uprowadzenie lub zatrzymanie i tym samym uniemożliwienie osobie uprawnionej sprawowania opieki lub nadzoru.

Przedmiotem czynności wykonawczej jest małoletni poniżej lat 15 albo osoba nieporadna,
w znaczeniu analogicznym do tego jakie nadaje temu pojęciu art. 207 Kodeksu karnego.

W praktyce z uprowadzeniem najczęściej spotkać się można przy okazji konfliktów rodzicielskich. Należy wskazać, że przestępstwo to nie może zaistnieć w układzie gdy oboje rodzice mają pełnie władzy rodzicielskiej.

Dla oceny bezprawności działań jednego z rodziców wobec drugiego, nie ma znaczenia miejsce pobytu dziecka i czy miejsce to wynika z orzeczenia sądu, czy też działań faktycznych.

Warunkiem popełnienia przestępstwa z art. 211 Kodeksu karnego jest „działanie wbrew woli osoby powołanej do opieki”. Osoba powołana do opieki nie może być sprawcą przestępstwa z art. 211 Kodeksu karnego.

W praktyce dość często zdarza się składanie zawiadomień o przestępstwie uprowadzenia w sytuacji konfliktu rodziców posiadających pełnię władzy rodzicielskiej.

W sytuacji obrony osoby, która nie była uprawniona do sprawowania opieki, a uprowadzenie lub zatrzymanie nastąpiło na tle konfliktu rodzicielskiego (co jest najczęstszym przypadkiem), należy zwrócić uwagę na motywację i pobudki, którymi kierował się sprawca, nastawienie osoby uprowadzonej, a także traktowanie tej osoby przez okres utraty możliwości sprawowania opieki lub nadzoru przez osobę uprawnioną. Co prawda, okoliczności te nie mają znaczenia dla bytu przestępstwa, lecz mogą być ocenione w świetle określonych w art. 53 Kodeksu karnego dyrektyw wymiaru kary. Z uwagi na wysokość zagrożenia karnego należy dążyć do zastosowania środków probacyjnych.

AUTOR TEKSTU

Radca prawny Tomasz Borawski
Radca prawny, specjalista w zakresie prawa cywilnego i gospodarczego

Od ponad 7 lat jako prawnik wspieram klientów indywidualnych i przedsiębiorców. Specjalizuję się w prawie cywilnym, gospodarczym i rodzinnym, a moja praktyka obejmuje zarówno spory sądowe, jak i doradztwo prawne dla osób fizycznych i firm.

Na blogu dzielę się wiedzą, którą zdobywam w codziennej pracy z klientami – analizuję zmiany w przepisach, pokazuję skuteczne strategie i w przystępny sposób tłumaczę zawiłości prawa

📧 biuro@radcaborawski.pl
📍 Radca prawny – Warszawa (Wilanów, Ursynów, Mokotów, Wawer, Praga Południe)  i online
🔗 Zobacz więcej o mnie i kancelarii »